pastry.express

recipes and tips for easy cooking by Dimitris Chomatas

Archive for the day “March 7, 2013”

Κρέμα ζαχαροπλαστικής

3423173495_c21150fff9_bΗ κρέμα ζαχαροπλαστικής είναι βάση για πολλές παρασκευές στη ζαχαροπλαστική.

Είναι μια κρέμα που παρασκευάζεται με απλά υλικά και το μόνο που χρειάζεται είναι η πιστή εκτέλεση των οδηγιών, σωστές αναλογίες και δυνατό χέρι , μια που είναι μια κρέμα που έχει την τάση να κολάει στην κατσαρόλα μας.

Βέβαια πλέον υπάρχουν έτοιμα μίγματα στο εμπόριο αλλά τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με μια χειροποίητη κρέμα ζαχαροπλαστικής.

Η συνταγή που ακολουθεί είναι εξαιρετική και μπορούμε να φτιάξουμe πολλές άλλες παρασκευές με την ίδια βάση

Φροντίστε οπότε να την κρατήσετε γιατί θα σας φανεί πολύ χρήσιμη

για την κρέμα θα χρειαστούμε

1 λίτρο φρέσκο γάλα πλήρες

400 γραμμάρια ζάχαρη

7 κουταλιές σούπας αλεύρι κοσκινισμένο

3 κουταλιές σούπας κόρν φλάουρ καλής ποιότητας

2 αμπούλες βανίλια η ξύσμα πορτοκαλιού, η λεμονιού, ανάλογα με το άρωμα που θέλουμε να της δώσουμε

4 ολόκληρα αυγά και 3 κρόκους

βάζουμε το γάλα σε κατσαρόλα μαζί με την βανίλια να κάψει.

Χτυπάμε ολα τα υπόλοιπα υλικά μαζί μέχρι να ασπρίσουν και να γίνουν σαν κρέμα.

Ρίχνουμε το μισό γάλα στο μίγμα αυγών και ανακατεύουμε να αριαώσει το μίγμα και το αδειάζουμε στο υπόλοιπο γάλα της κατσαρόλας.

Βάζουμε σε δυνατή φωτιά και ανακατεύουμε συνέχεια μέχρι να δέσει και να αρχίσει να κοχλάζει.

Βράζουμε για 1 λεπτό και αποσύρουμε

Αν θέλουμε να πάρει γυαλιστερή όψη και άρωμα προσθέτουμε 1 κουταλιά σούπας βούτυρο Ολλανδίας και ανακατεύουμε μέχρι να απορροφηθεί.

Αδειάζουμε σε στεγνό μπώλ και κολάμε στην επιφάνεια της μεμβράνη για να μη ”πετσιάσει”

Οταν κρυώσει εντελώς την χρησιμοποιούμε  οπου θέλουμε

Με αυτή την κρέμα μπορούμε να γεμίσουμε εκλέρ και σου, τάρτες και να βάλουμε απο επάνω φρούτα, να γεμίσουμε ντόνατς ακόμα και να φτιάξουμε κώκ.

Η χρήση της δεν σταματάει πουθενά καθώς μπορούμε να την αρωματίσουμε με μαστίχα και να την χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε καταίφι με κρέμα η βυζαντινό εκμέκ, μιλφέιγ με κρέμα και άλλα πολλά,αρκεί να έχετε φαντασία

Crumble με φρούτα

really-easy-apple-crumble-for-one._thumbΤο crumble είναι ουσιαστικά μια κομπόστα εμπλουτισμένη με ξηρούς καρπούς  που γίνεται στόν φούρνο και είναι καλυμένη με μια τραγανή κρούστα φτιαγμένη συνήθως απο τριμένη ωμή ζύμη  που μοιάζει με των μπισκότων.

Η συγκεκριμένη συνταγή αντί αυτής της ζύμης χρησιμοποιεί νιφάδες βρώμης

Σερβίρεται ζεστό κατευθείαν απο τον φούρνο και όταν φτάνει στο τραπέζι πρέπει σχεδόν να βράζει μέσα στο σκεύος του.

Θα χρειαστείτε

6 πυρίμαχα μπώλ μεταλικά η κεραμεικά στο μέγεθος των μπώλ που ψήνουμε τα ατομικά σουφλέ

2 1/2 κούπες φρέσκα φρούτα όπως βατόμουρα, δαμάσκηνα, ροδάκινα, μήλα χοντροκομμένα και άλλα. Μπορείτε αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε και κατεψυγμένα φρούτα

1 κουταλιά σούπας ζάχαρη κρυσταλική 

3 κουταλιές σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις, κατά προτίμηση ολικής άλεσης το οποίο θα χωρίσετε σε 2 μέρη

1 κουταλιά σούπας χυμό πορτοκαλιού

1/2 κούπα νιφάδες βρώμης

1/4 κούπας αμύγδαλα χοντροκομμένα

1/4 κουταλιάς γλυκού κανέλα σκόνη

3 κουταλιές σούπας καστανή ζάχαρη

2 κουταλιές σούπας ηλιέλαιο η άλλο ελαφρύ λάδι

Προθερμένουμε τον φούρνο στους 190 βαθμούς

Ανακατεύουμε τα φρούτα με την κρυσταλική ζάχαρη, τον χυμό προρτοκαλιού και 1 κουταλιά απο το αλεύρι.

Μοιράζουμε το μίγμα των φρούτων σε 6 πυρίμαχα μπώλ

Ανακατεύουμε την καστανή ζάχαρη με τις νιφάδες βρώμης και τα αμύγδαλα με το υπόλοιπο αλεύρι και την  κανέλα  και ραντίζουμε το μίγμα με το ηλιέλαιο  ανακατεύοντας να ενωθούν.

Καλύππτουμε τα φρούτα με το μίγμα  αυτό και βάζουμε στον φούρνο για ψήσιμο

Ψήνουμε περίπου για 20 λεπτά  τα φρούτα θα πρέπει να βράζουν μέσα στα μπώλ και η κρούστα να έχει πάρει χρυσαφί χρώμα.

Αφήνουμε να ηρεμήσει το γλυκό απο τον έντονο βρασμό και σερβίρουμε είτε μόνο του είτε με παγωτό.

Η αντίθεση ζεστού και κρύου το κολακεύει πολύ

Ψωμί με αλεύρι Ζέας

Zea_mays_002θα χρειαστείτε

500 γραμμάρια αλεύρι Ζέας ( θα το βρείτε σε καταστήματα με βιολογικά προιόντα)

300 γραμμάρια χλιαρό νερό

1 φακελάκι ξηρή μαγιά

1 κουταλιά σούπας μαύρη ζάχαρη

2 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο

1 κουταλιά σούπας αλάτι

Διαλύουμε την μαγιά με το χλιαρό νερό , το αλάτι και την ζάχαρη και προσθέτουμε αλεύρι τόσο , ώστε να σχηματιστεί ενας πυκνός χυλός.

Το αφήνουμε σε ζεστό μέρος σκεπασμένο για περίπου 15 λεπτά να φουσκώσει και μετά προσθέτουμε το υπόλοιπο αλεύρι  και το λάδι και ζυμώνουμε.

Ζυμώνουμε την ζύμη επάνω σε πάγκο με δύναμη για περίπου 10 λεπτά και μετά αφήνουμε να ξεκουραστεί για περίπου 40-50 λεπτά σε ζεστό μέρος

Βάζουμε την ζύμη που την έχουμε πλάσει είτε σε καρβελάκι είτε σε φρατζόλες σε λαδωμένο ταψί και ψήνουμε στους 185 βαθμούς χωρίς αέρα για περίπου 1 ώρα.

Για να μη κάνει σκληρή κρούστα το ψωμί μπορείτε να βάλετε μέσα στον φούρνο ενα μεταλικό μπώλ με νερό ώστε να παράγει την απαιτούμενη υγρασία.

Οταν το ψωμί είναι ψημένο είναι ελαφρύ. Αν δεν έχει στεγνώσει καλά η ζύμη στο εσωτερικό της θα δείτε ότι είναι ασυνήθιστα βαρύ για τον όγκο του οπότε χρειάζεται και άλλο ψήσιμο

Η ζέα αν και αυτόχθονο Ελληνικό σιτηρό μετά την απαγόρευση της καλιέργειας της χάθηκε απο την Ελλάδα.

Αυτή την στιγμή σπόροι Ζέας εισάγονται κυρίως απο την Ιταλία, ενω η τιμή της είναι αρκετά υψηλότερη απο τα υπόλοιπα σιτηρά.

Παρόλα αυτά θα πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά να την ξαναβάλουμε στην διατροφή μας μια και υπερέχει κατά πολύ απο όλα τα υπόλοιπα είδη σιτηρών σε διατροφική αξία.

Αν αρχίσουμε να την καταναλώνουμε συστηματικά, ίσως να γίνει μια πιο συστηματική καλιέργεια της και το αποτέλεσμα θα είναι να χαμηλώσουν και οι τιμές πώλησης της

Η Ζέα

Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στήν Ζέα.

zea-to-arxaiotero-gnvstodhmhtriako-ston-antrwpoΗ ζέα είναι το αρχαιότερο δημητριακό της Ευρώπης, αυτόχθονο του Ελλαδικού χώρου και κύριο δημητριακό σίτισης των Αρχαίων Ελλήνων.

Μεγαλύτερη παραγωγός ζέας κατα την αρχαιότητα ήταν η Αττική.
Αυτός είναι και ο λόγος που αποκαλούταν ζείδορος δηλαδή αυτή που δίνει ζεα
Αναφορές για την ζέα γίνονται απο τον Ομηρο  ο οποίος αναφερόμενος στην λακωνική πεδιάδα λέει ‘’ πυροί τε ζειαί τή δευρυφανές κρί λευκόν
Δέσποζε μέχρι τις αρχές των ιστορικών χρόνων μεταξύ των δημητριακών.
Δείγματα ζέας έχουν βρεθεί  σε ανασκαφές προιστορικών οικισμών σε ολο τον Ελληνικό χώρο με παλαιότερο αυτο της μικράς ασίας ηλικίας 12000 χρόνων
Ηταν ενα απο τα πρώτα δημητριακά που εξημέρωσε ο άνθρωπος και βασικό καλιεργήσιμο είδος της πρώιμης γεωργίας της εύφορης Ημισελήνου , δηλαδή της Παλαιστίνης, της Συρίας, του Ευφράτη και του Τίγρη ως τον Περσικό κόλπο
Για χιλιάδες χρόνια παρέμενε το κυριότερο δημητριακό  της μέσης ανατολής και της βόρειας αφρικής
Αναφορά υπάρχει και στην παλαιά διαθήκη
‘’31. Εκτυπήθησαν δε το λινάριον και η κρίθη διότι η κ΄ριθη ήτο σταχυομένη και το λινάριον  καλαμωμένον
‘’32. Ο σίτος όμως  και η ζέα δεν εκτυπήθησαν, διότι ήσαν όψιμα’’ Eξοδος 9:31, 32)
Για τους Ρωμαίους η ζέα ήταν τροφή εκστρατείας
ο Ηρόδοτος αναφέρει πως οι Αιγύπτιοι παρασκεύαζαν ψωμί αποκλειστικά απο ζέα και περιφρονούσαν το σιτάρι και το κριθάρι
Η ζέα εξαφανίστηκε μυστηριωδώς απο την διατροφή μας το 1928, οταν η καλιέργια της απαγορεύτηκε απο τον  Ελευθέριο Βενιζέλο και μέχρι το 1932 είχε αξαφανιστεί  ακόμα και απο τα λεξικά. Μέχρι και σήμερα η ζέα αναφέρεται στα λεξικά ως ζωοτροφή. Οι λόγοι παραμένουν αδιευκρίνιστοι.
Πάντως με την κατάργηση της καλιέργιας της ζέας υπηρξε μεγάλη ανάγκη για εισαγωγή αλεύρων στήν χώρα με αποτέλεσμα μερικοί να γίνουν δισεκατομυριούχοι για τα δεδομένα της εποχής και ξέσπασε μεγάλο σκάνδαλο , το επονομαζόμενο σκάνδαλο  των αλεύρων
Μετά απο μακρόχρονη λησμονιά , οι νεότεροι επιστήμονες το επανέφεραν στην επικαιρότητα μετά τις έρευνες του αγγλου Allen.
Η ζέα είναι δημητριακό που περιέχει 40% περισσότερο μαγνήσιο επιπλέον των άλλων δημητριακών.
Το συστατικό αυτό βοηθά στήν αντιμετώπιση των κραμπών που εμφανίζονται μετά απο πολύωρη ορθοστασία. Είναι σημαντική οχι μόνο για τις ίνες και τα μέταλα που περιέχει αλλά κυρίως  για το μαγνήσιο που ενεργοποιεί τις ενζυματικές διαδικασίες του μεταβολισμού.
Αποκαλείται μαγνήτης της ζωής
Το ποσοστό του αμινοξέως λυσίνη που περιέχει είναι το συστατικό  των πρωτεινών  που αυξάνει την πεπτικότητα τους, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και είναι το βασικό στοιχείο για την βιοχημική λειτουργία του εγκεφάλου
Καταστέλει τις φλεγμονές που χρονίζουν στόν οργανισμό και καταστρέφουν τα υγιή κύτταρα.
Ταυτόχρονα καταστέλει τα ένζυμα των καρκινικών κυττάρων και εμποδίζει την ανάπτυξη και μετάσταση του καρκίνου
Η λυσίνη απο την άλλη μεριά ενεργοποιεί την Αμυγδαλή , με συνέπεια να απελευθερώνει την φαντασία, την ωοημοσύνη και την ενόραση.
Χαρακτηριστικό απόσπασμα  του τι συνέβη με την Ζέα ακολουθεί απο το βιβλίο  του Γ.Γ. ΑΥΦΑΝΤΗ με τίτλο ιστορικός εμπαιγμός:
Ομάδα επιστημόνων έφθασε εις την Θεσσαλονίκην, όπου εύρισκες τότε ανθρώπους απο όλες τις φυλές. Ηρεύνησε προσεκτικά και εδημοσίευσε το 1922 το πρώτο σύγγραμμα διά τις ομάδες αίματος και τις ιδιαιτερότητες εκάστης. Οι Έλληνες είναι κατά πλειοψηφία “0” ομάδος και οι υπόλοιποι “Α” ομάδος, οι Χάζαροι είναι “Β” ομάδος κ.λπ.
Αρχάς του 1923 στέλνουν εις την Θεσσαλονίκη ένα ζευγάρι ιατρών διά να εξετάσει την διατροφήν των Ελλήνων, επηρεασμένη απο τον Ιπποκράτη, ο οποίος έλεγε εις τους ασθενείς “φάρμακο σου είναι η τροφή σου”. Άρα αυτοί εσκέφθησαν, έχει καθιερώσει εις τον Έλληνα υγιεινή διατροφή, ποια είναι όμως η βασική τροφή; Οι ερευνηταί κατέληξαν, σύντομα, ότι βασική τροφή των Ελλήνων είναι το ψωμί. Το ψωμί όμως των Ελλήνων ήταν απο Ζειά και οχι απο σιτάρι.
Εις τα χημικά εργαστήρια συνέκριναν γρήγορα αλεύρι απο Ζειά και Σιτάρι και μέχρι το 1926 διαπιστώνουν ότι:
Εις τον εγκέφαλο του ανθρώπου υπάρχει ένας αδένας μεγέθους διδράχμου τον οποίον ονόμασαν “Αμυγδαλή” ή “Αμύγδαλα”. Αυτός ο αδήν δημιουργεί την μνήμην και την φαντασίαν εις τους ανθρώπους με 300 διαφορετικές πρωτεΐνες (Αμινοξέα). Αυτές οι πρωτεΐνες διά να συνδεθούν μεταξύ των και να δημιουργήσουν τα συμπλέγματα της μνήμης και να διατηρηθούν αυτά εις τον χρόνον, χρειάζονται μίαν δύναμιν, μίαν κόλλα, διά να κολλήσουν. Αυτήν την κόλλα την προσφέρουν οι τροφές μας και την ονομάζουμε πρωτεΐνη στηρίξεως, πού σημαίνει συγκόλλησις και σταθεροποίησις της μνήμης.
Το ψωμί πού τρώμε απο το Σιτάρι έχει τελείως διαφορετικές πρωτεΐνες στηρίξεως απο το ψωμί απο τη Ζειά. Εδώ ακριβώς έγκειται και η διαφορά τους. 
Εις το Σιτάρι υπάρχει άφθονη η γλουτένη. Η γλουτένη είναι μια ισχυρή κόλλα και χρησιμοποιείται ως φυσική κόλλα υπό των ανθρώπων στην καθημερινή ζωή των. Η γλουτένη όμως ως πρωτείνη στηρίξεως των πρωτεϊνών του εγκεφάλου διά την δημιουργίαν της μνήμης είναι καλή μεν, διότι δημιουργεί ισχυράν μνήμην, αλλά περιορισμένη, διότι συγκολλά περισσότερες πρωτεΐνες των απαιτουμένων και περιορίζει το απόθεμα αυτών. Αποτέλεσμα είναι να περιορίζει την μνήμην εις πολύ λίγες εικόνες. Έτσι καταστρέφει την φαντασίαν και το δημιουργικό πνεύμα. Είναι δε εγκληματική, διότι έμμεσα καταστρέφει την υγείαν, το πνεύμα, την πρόοδον και τον πολιτισμόν του ανθρώπου.
Η γλουτένη του σιταριού καταστρέφει την υγείαν, το πνεύμα, την μεγαλοφυίαν, τον πολιτισμόν της ανθρωπότητος, διότι ως ισχυρή κόλλα επικολλάται εις τα τοιχώματα όλων των αγγείων πού διέρχεται, πεπτικούς σωλήνες, έντερα, φλέβες, αρτηρίες κ.λπ. Ένεκα τούτου παρακωλύει την σωστήν πέψιν, τις κενώσεις και την κυκλοφορίαν του αίματος, με τις αντίστοιχες επιβαρύνσεις εις την υγείαν.
Εις τον εγκέφαλον ως πρωτεΐνη στηρίξεως κολλά ισχυρά τις πρωτεΐνες της μνήμης με αποτέλεσμα, ότι παραστάσεις και ιδέες εβίωσεν το παιδί εις την ηλικίαν 3-7 ετών, οσο λανθασμένες και αν είναι, οσο πιο δυνατές και ξεκάθαρες αποδείξεις περί πλάνης του και αν του παρουσιάσεις αργότερα, δεν πρόκειται ως ενήλικας να απορρίψη τις αποθηκευμένες μνήμες και δοξασίες του, περί θεού, πολιτικής, κ.λπ.
Δι’ αυτό ακριβώς οι θρησκείες, οι Δικτάτορες, οι έξουσιασταί μας με διάφορα τεχνάσματα και ωραία λόγια προσπαθούν να ποδηγετήσουν τα παιδιά απο μικρή ηλικία και εσοφίστηκαν τα κατηχητικά και τις πολιτικές νεολαίες. Οι Δικτάτορες και οι τραπεζίτες εισήγαγον την πολιτικήν εις τα σχολεία με πρόφασιν, δήθεν, την προπαρασκευήν ενήμερων πολιτών, ενώ στην ουσία εκπαιδεύουν τυφλούς δούλους του τραπεζικού συστήματος.
Όποιος απο εσάς πιστεύει εις την ανεξάρτητον σκέψιν των ανθρώπων, ας αγωνισθή δια την κατάργησιν του συνδικαλισμού εις ολα τα σχολεία, πλην των πανεπιστημίων. Επομένως η γλουτένη του σιταριού είναι και η τροχοπέδη της εξελίξεως και του πολιτισμού. Ταυτοχρόνως, τροχοπεδεί και την ελευθέραν σκέψιν και πνευματικήν άνοδον του άνθρωπου και τον καθιστά δούλον του ιερατείου, του κατεστημένου, διότι αγωνίζεται και θυσιάζεται δια αξίας που του ενέπνευσαν τα οργανωμένα συμφέροντα και όχι η φύσις. Είναι όλοι οι αγώνες του εναντίον των φυσικών νόμων. Αντίθετα η πρωτεΐνη στηρίξεως της Ζειάς (πληθυντικός Ζειαΐ) διασπάται απο τα ένζυμα και αφομοιώνεται σαν καλή τροφή απο τον οργανισμό.
Αυτό το χαρακτηριστικό της την κάνει πολύτιμη εις τον ανθρώπινο οργανισμό. Διότι ενώ χρησιμεύει ως πρωτεΐνη “στηρίξεως” εις τις πρωτείνες μνήμης του εγκεφάλου, δεν μπλοκάρει αυτόν, δεν δημιουργεί σταθερές και αναλοίωτες ενώσεις σαν βαρύδια στον έγκέφαλον, ως η γλουτένη του σιταριού, και αφήνει τον εγκέφαλο να λειτουργή ελεύθερα να συλλαμβάνη, να σκέπτεται νέες ιδέες, δοξασίες, να δημιουργεί όνειρα, φαντασία, επιστήμη, κ.λπ. Οι αρχαίοι Έλληνες το εγνώριζαν πολύ καλά αυτό, δι’ αυτό εκτρέφοντο μόνο με Ζειά, εγνώριζαν ότι η Ζειά τρέφει το πνεύμα. Αυτό μας το λέει ο Αισχύλος εις τον ύμνον του προς την Δήμητρα:
”Δήμητερ η θρέψασα την εμήν φρένα είναι με άξιον των σων μυστηρίων”.
Επίσης δεν φράσσει τα αγγεία που διέρχεται, φλέβες, αρτηρίες, κ.λπ. Δεν παρουσιάζει τις πολλές ασθένειες πού παρουσιάζει η γλουτένη. Επί πλέον η Ζειά περιέχει άφθονες βιταμίνες και πολλά ιχνοστοιχεία πού χρειάζεται ο οργανισμός μας, συν το αμινοξύ “Λυσίνη” το πολυτιμότατο συστατικόν δια τον οργανισμό μας, πού σήμερα οι άνθρωποι το αγοράζουμε πανάκριβα ως συμπλήρωμα της διατροφής μας, ενω θα το είχαμε απο το ψωμί της Ζειάς δωρεάν.
Εκτος των ανωτέρω τα αρτοπαρασκευάσματα απο αλεύρι Ζειάς είναι εύγευστα και ασυγκρίτως νοστιμότερα απο τα αντίστοιχα με αλεύρι σιταριού. Εάν φάτε ψωμί ή μακαρόνια απο Ζειά θα ερωτήσετε, τον κρέμασαν οι Έλληνες αυτόν που τους εστέρησε αυτήν την ασύγκριτη απόλαυσιν; 
Θα πάρετε την απάντησιν ότι, του στήνουν συνεχώς ανδριάντες σε πλατείες, στην Βουλή και δίδουν το όνομα του στις λεωφόρους για να μην το ξεχάσουν ποτέ. Και τότε θα διερωτηθήτε, τι φταίει; 
Να φταίει άραγε η μεγάλη πανουργία και εμπειρία των κοσμοκρατόρων μόνον, ή μήπως η δουλικότης των μωροφιλόδοξων και λοιπών οργανωμένων στις μυστικές εταιρείες των;
Οι αρχαίοι δεν έτρωγαν ψωμί απο σιτάρι. Το σιτάρι το είχαν ως τροφή των ζώων και το oνόμαζαν πυρρό. Έτρωγαν μόνον ψωμί απο Ζειά ή Κριθάρι και εν ανάγκη μόνον απο κριθάρι ανάμεικτο με Σιτάρι.
Ο Μέγας Αλέξανδρος έτρεφε την στρατιάν του μόνο με Ζειά, δια να είναι οι άνδρες του υγιείς και πνευματικά ανεπτυγμένοι. Αν οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν ψωμί απο σιτάρι δεν θα είχαν τόσο ύψηλήν πνευματικήν ανάπτυξιν. Μόλις οι κοσμοκράτορες εδιάβασαν αυτήν την έκθεσιν της επιτροπής, δίδουν εντολή το 1928 να αναιρεθή αμέσως η καλλιέργεια Ζειάς στην Ελλάδα (και μόνον στην Ελλάδα). 
Δια να μειώσουν με το σιτάρι την πνευματικήν ανάπτυξιν των Ελλήνων, μειώνοντας την αντίληψίν τους και οργανώνοντας ταπεινήν εκπαίδευσιν των παιδιών τους και διδάσκοντας τις πολιτικές τους εις τα σχολεία και πολιτικοποιούντες τα εις τα κόμματα που αυτοί ελέγχουν απόλυτα, για να ποδηγετήσουν πλήρως εις πρώτον χρόνον τους Έλληνας.
Ενώ τώρα αναμειγνύοντας τους με αλλοδαπούς, θέλουν να τους εξαφανίσουν τελείως. Ναι άλλα πως θα το επιτύχουν αυτό; Αμέσως δίδουν εντολήν εις το τέκνον των τον Βενιζέλο να επιστρέψη στην Ελλάδα και να εξαφανίση την Ζειά. Οπότε βλέπουμε τον Βενιζέλο να επιστρέφη στην Ελλάδα μετά απο 8 χρόνια αυτοεξορίας, να ανασκουμπώνεται και να ορμά σαν λέων κατά της Ζειάς. 
Μέσα σε 60 χρόνια μόνον, ηλλοίωσαν την πνευματικήν υπεροχήν του σκέπτεσθαι των Ελλήνων, τους έκαναν αδιάφορους, άβουλους, με μετρίαν αντίληψιν, φιλάσθενους και τώρα με τους αλλοδαπούς επιδιώκουν τον πλήρη αφανισμό της φυλής των, ενώ συγχρόνως ξοδεύουν δισεκατομμύρια δολλάρια οι φιλεύσπλαχνοι δια να μην εξαφανισθούν οι οχιές, οι κόμπρες, τα πάντα και άλλα ζώα και ερπετά. 
Προς το τέλος του 1928 ο “Εθνάρχης” μας Βενιζέλος, προφανώς μετά απο κάποια εντολή, με της Αμύνης τα Παιδιά, τυφλά εις τον νουν και την κρίσιν, και διψασμένα το πως να ευχαριστήσουν καλλίτερα τον αρχηγόν των εκήρυξαν τον πόλεμον κατά της Ζειάς και εφορμήσαντες ακαταμάχητοι, ενίκησαν νίκην λαμπράν και εις βραχύτατον χρόνον 4 ετών δεν υπήρχε εις την Ελλάδα ούτε ενα σπυρί Ζειάς για σπόρο. Είπαν εις τον λαό ότι η Ζειά είναι ζωοτροφή (δι’ αυτό τα λεξικά την γράφουν έκτοτε ζωοτροφή) και ότι είναι βλαβερή στην υγεία.
Αυτό το πρόβαλαν έντονα τα ΜΜΕ και σε 4 χρόνια εξηφανίσθη η Ζειά. Όλοι οι Έλληνες εγκατέλειψαν την Ζειά. Μόνον ενας απο όλους κράτησε σπόρο Ζειάς. Σήμερα (2010) καλλιεργεί Ζειά μόνον ο Γ.Α. είς ενα χωριό και παρασκευάζει μακαρόνια απο αλεύρι Ζειάς, τα οποία είναι νοστιμότερα απο τα μακαρόνια του σίτου. Την επίθεσίν του κατά της Ζειάς ο “εθνάρχης” μας την ήρχισε με την αθρόα εισαγωγήν αλεύρων σίτου υπό των φίλων του.
Οι φίλοι του έγιναν πάμπλουτοι και εξέσπασε τότε το μέγα διά την εποχήν και γνωστό ως “Σκάνδαλο των αλεύρων”. Μέσα εις 4 χρόνια οι Έλληνες είχαν ξεχάσει την Ζειά τελείως και οι φίλοι του Βενιζέλου έγιναν δισεκατομμυριούχοι απο την εισαγωγή των αλεύρων του σίτου. Αν σήμερα θελήσετε να επαναλάβετε αυτό για το σιτάρι ή κριθάρι ή κάτι άλλο, δεν θα το πετύχετε ούτε σε 50 χρόνια. Τόσο πολύ είχε τυφλώσει και πειθαρχήσει ο Βενιζέλος τους οπαδούς του. Αυτό βέβαια είναι εχθρική ψυχολογία. Θέλουν τους οπαδούς τους τελείως τυφλούς στην σκέψιν και δούλους. Και δεν ηρκέσθη μόνον εις την εξαφάνισιν του σπόρου ο “εθνάρχης” μας, επέτυχε να σβήση την Ζειά απο την μνήμην και την γλώσσαν των Ελλήνων.
Αυτό θα πη τέλειον έγκλημα. Αποδείξεις: Εσείς εγνωρίζατε την λέξιν Ζειά πριν λίγα χρόνια, όταν ήρχισε να προβάλεται απο εμάς στά κανάλια; Ευρήκατε την λέξιν σε λεξικό πού συντάχθηκε μετά το 1930; Δεν θα την εύρητε, μην ψάχνετε. Άλλα και αν κάπου την εύρητε, θα την εξηγεί ως ζωοτροφή… Μόνον εις τυχόν ανατυπωθέντα παλαιά λεξικά θα την εύρητε, ή εις το των Άγγλων “LINDELL & SCΟΤΤ”, το οποίον δεν την εξηγεί σωστά. Εις το “ΗΛΙΟΣ” πού είναι πιο ενήμερο και σοβαρό λεξικό γράφει:
Ζειά ή Ζεα… την Ζεαν την μάϊδα πού είναι ο γνωστός αραβόσιτος και κοινώς αραποσίτι”. Αραβόσιτος όμως είναι κοινώς το Καλαμπόκι.
Η Ζειά όμως ως φυτό είναι κάτι σάν σιτάρι και κριθάρι, δεν έχει καμμία σχέσιν στην όψιν με το καλαμπόκι, άλλα και το σπυρί του είναι ως του σιταριού πιό πεπλατυσμένο και χονδρό.
Η Ζειά με τον Σίτον είναι όπως η Νερατζιά με την πορτοκαλιά. Αν απο απόστασιν 50-100μ. κοιτάζεις την Νερατζιά είναι όμοια με την πορτοκαλιά. Και το νεράτζι με το πορτοκάλι, ενώ εξωτερικώς είναι όμοια, εις την πραγματικότητα έχουν μεγάλες διαφορές εις τα συστατικά των. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με τους σπόρους της Ζειας και του Σιταριού. Δεν θα έκανε ο Ι. Πασσάς αυτό το λάθος, εάν δεν εξηφάνιζε και την βιβλιογραφία περί Ζειάς ο “εθνάρχης” μας, όπως ο Σαούλ Παύλος την βιβλιογραφία των αρχαίων Ελλήνων.
Εκεί όμως που έμεινα εμβρόντητος είναι όταν διάβασα την “Οδύσσεια” ραψωδία δ (4)-603-604, το αρχαίο: “Ω εν μεν λωτός πολύς, εν δε κύπειρον πυροί τε ζειαί τε ίδ’ ευρυφυές κρίλευκον”. Ο Κ. Δούκας ερμηνεύει: “όπου υπάρχει τριφύλλι πολύ, και κύπερι, και σιτάρια και ζωοτροφές κι εύρύφυτο κριθάρι λευκό”. Πω! Πω!… Ο κ. Δούκας ο εκλεκτότερος ερμηνευτής έκανε λάθος; Ενώ οι “Ελληνες χρησιμοποιούσαν πυρούς (σιτάρια) γιά ζωοτροφές και την ζειά γιά ψωμί, ερμήνευσε την ζειά ως ζωοτροφές, διότι ο Βενιζέλος είχε εξαφανίσει απο την βιβλιογραφίαν και απο την μνήμην των Ελλήνων την ζειά ή ζέα. Το δημητριακό Ζειά η φύσις το εδώρισε εις τους λαούς του Αιγαίου.
Αργότερα οι Έλληνες μετανάστες το μετέφεραν και εις άλλες χώρες. Το σιτάρι ήτο φυσικό δημητριακό των βορείων περιοχών. Οι Έλληνες το έφεραν εις την Ελλάδα και το εκαλλιέργησαν ως ζωοτροφή, αρκετά χρόνια πρό του Τρωικού Πολέμου, όταν ήρχισαν το εμπόριο με τις βορείως του Ευξείνου Πόντου χώρες. Οι Βόρειοι λαοι αντί χρημάτων, που δεν είχαν, επλήρωναν τα είδη που ηγόραζαν απο τους Έλληνας έμπορους με σιτάρι και έτσι ήλθε εις την Ελλάδα το σιτάρι. Εις το διαδίκτυο, εάν γράψετε την λέξιν “Ζειά”, θά εκπλαγείτε.
Θά διαβάσετε πάρα πολλά, εις την παράγραφο “ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ” (ύμνοι Ορφέως, Ομηρικά έπη, Μύθοι), διαβάζουμε:
«Η πόλη των Αθηνών ονομαζόταν και Ζείδωρος, διότι επί του εδάφους της εκαλλιεργείτο εκτός από την ελαία και το δημητριακό ζειά. Το ζειά με το ζήτα δηλώνει ζωή, με το έψιλον γιώτα την μακρά πορεία και με το άλφα που είναι το πρώτο στοιχείο το άριστον, την παρουσία του Αιθέρα (το στοιχείο πού βρίσκεται παντού και δομεί τα πάντα είναι ο Αιθέρας), άρα ζειά σημαίνει μακροζωία».
Την Ζειά φορτοεκφόρτωναν απο ενα λιμάνι του Πειραιώς που εξ αυτής έλαβε το όνομα Ζέα, και μέχρι σήμερα το λιμάνι ονομάζεται Ζέα.
Και τώρα πως επεβλήθη η ζειά να ερμηνεύεται εις ορισμένα λεξικά ως ζωοτροφή. Εις το διαδίκτυο χειριζόμενοι την λέξιν “Ζειά” εις την ΙΛΙΑΔΑ – ραψωδία Ε, στίχοι 121-240 διαβάζουμε: «…παρά δε σφίν εκάστω δίζυγες ίπποι εστάσι κρί λευκόν ερεπτόμενοι και όλυρας» (195). Πιό κάτω ο μεταφραστής, ελαφρά τη συνειδήσει, ή καλοπληρωμένος μεταφράζει: «…εις κάθε αμάξι είναι σιμά ζευγαρωτά πουλάρια, στέκουν και τρώγουν την ζειά και το λευκό κριθάρι». 
Εδώ δολοφονείται η Ζειά, διότι ο μεταφραστής, μεταφράζει την ζωοτροφή “όλυρας” εις “ζειά”. Οι μεταγενέστεροι αντιγράφουν απο αυτό ζειά = όλυρας = ζωοτροφή, ενώ ο Όμηρος εγνώριζε και τα δύο, ζειά και όλυρας, και έγραφε πάντα το ορθόν, αυτό που ήθελε και έπρεπε να διδάξη. Εδώ γράφει σαφώς: «κρι λευκόν ερεπτόμενοι και όλυρας». Οχι ζειά, όπως ελαφρά την συνείδησιν και βαρυτάτην άγνοια γράφουν οι μεταφρασταί. Απο τις έρευνες που έκανα, κατέληξα ότι όλυρα ονόμαζαν τον σημερινόν Όροβον κοινώς ρόβην ή το ρόβι.
Πρόκειται διά την πιό δυνατή και αγαπητή εις τα ζώα τροφή. Ομοιάζει με το βίκο (αγριαρακά). Είναι η πιό θρεπτική τροφή των ζώων, άλλα είναι βλαβερή διά τον άνθρωπον. Η όλυρα εκαλλιεργείτο απο αρχαιοτάτων χρόνων εις την Ελλάδα ως ζωοτροφή. Ήτο μεσογειακό φυτό (Λεξικό “ΗΛΙΟΣ”, λήμμα Όροβος). Είναι λογικόν να κατάληξη με τον χρόνο η όλυρα εις όροβο. Εις το λεξικό “LINDELL & SCΟΤΤ” θα την βρήτε ως Σίκαλιν η Αγριοσίκαλιν, αυτήν την σύγχυσιν εκαλλιέργησαν οι φιλέλληνες… διά να ξεχάσουμε την Ζειά. Η Ζειά καλλιεργείται σήμερα εις πολλές χώρες της Ευρώπης και εις τον Καναδά εις μεγάλην έκτασιν, φέρει δε όνομα ανάλογο της γλώσσης έκαστης χώρας. Οι Ιταλοί την ονομάζουν Faro, οι Γερμανοί Dingel, κ.τ.λ. Οι Έλληνες εισάγουμε σήμερα αλεύρι Ζειά απο την Γερμανία .
 
Τα συμπεράσματα δικά σας
 

Brownies

images-1Τα μπράουνι είναι ενα απο τα πιο σοκολατένια γλυκά που υπάρχουν. Τραγανά εξωτερικά και υγρά, σχεδόν λιωμένα στο κέντρο τους.

Λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας τους σε σοκολάτα και βούτυρο τα μπράουνι έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής και το σημαντικότερο μπορούν να αποθηκευτούν στη κατάψυξη μας και να έχουμε πάντα ενα γλυκό για τις ξαφνικές επισκέψεις.

Αν τα βάλετε στην κατάψυξη φροντίστε να είναι καλά τυλιγμένα με μεμβράνη για να μη κάνουν κρυστάλους. Αφήστε τα εκτός ψυγείου για 1 ώρα περίπου και μετά μπορείτε να τα ζεστάνετε σε φούρνο μικροκυμάτων για 30 δευτερόλεπτα και έχετε φρεσκότατα και ζεστά μπράουνις

θα χρειαστείτε

1 κιλό σοκολάτα υγείας

1200 γραμμάρια βούτυρο Ολλανδίας

1 κιλό αυγά

1 κιλό ζάχαρη

600 γραμμάρια αλεύρι

Βάζουμε την σοκολάτα μαζί με το βούτυρο σε μπέν μαρί να λιώσουν

Ταυτόχρονα χτυπάμε τα αυγά με την ζάχαρη σε μεσαία ταχύτητα για περίπου 12-14 λεπτά, μέχρι να γίνουν σαν πυκνή κρέμα.

ενώνουμε τα αυγά στο μίγμα σοκολάτας- βουτύρου και προσθέτουμε σταδιακά το αλεύρι κοσκινισμένο ανακατεύοντας απαλά με το χέρι μέχρι να ενσωματωθεί στο μίγμα. Κατα το ανακάτεμα προσέχουμε να μη βγαίνει το χέρι μας απο το μίγμα γιατί θα το γεμίσουμε αέρα και μετά το ψήσιμο θα παρουσιάζει τρύπες η ζύμη.

Αδειάζουμε σε βουτυρωμένο και αλευρωμένο ταψί  και φροντίζουμε η ζύμη να μήν είναι περισσότερη απο 2 δάχτυλα σε πάχος.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 βαθμούς για 25 λεπτά.

Αφήνουμε να κρυώσει καλά πρίν το κόψουμε σε μερίδες  και μετά το βάζουμε στο ψυγείο μας αν πρόκειται να το καταναλώσουμε άμεσα, αλλιώς το τυλίγουμε με μεβράνη και το βάζουμε στην κατάψυξη μας.

Είναι πολύ νόστιμο όπως και αν το δοκιμάσετε. Με παγωτό της αρεσκείας σας η με κρέμα γάλακτος και σιροπι σοκολάτας. (συνταγή για σιρόπι σοκολάτας βλέπε https://pastryexpress.wordpress.com/2013/03/07/σιρόπι-σοκολάτας-για-παγωτά-που-δεν-πα/ )

Βινεγκρέτ με καρύδια, μαύρη ζάχαρη και ξύδι βαλσάμικο

imagesΜια πολύ ιδιαίτερη σώς ιδανική για σαλάτες που περιέχουν ρόκα. Η πικάντικη γεύση της ρόκας δένει τέλεια με την βινεγκρέτ καρυδιού. Δοκιμάστε την και είμαι σίγουρος πως θα ενθουσιαστείτε.

Την συνταγή την δημοσιεύω μετα απο παράκληση της αγαπημένης φίλης Μαριάννας

θα χρειαστούμε

200 γραμμάρια μαύρη ζάχαρη

100 γραμμάρια ξύδι βαλσάμικο

100 γραμμάρια καρύδια

200 γραμμάρια ηλιέλαιο

150 γραμμάρια ελαιόλαδο

αλάτι και πιπέρι

6-7 παγάκια

αλάθουμε τα καρύδια με την ζάχαρη και το ξύδι μέχρι να γίνουν σχεδόν κρέμα

προσθέτουμε το μίγμα λαδιών σε αργή ροή και δοκιμάζουμε στο αλατοπίπερο.

Προσθέτουμε τα παγάκια και ανακατεύουμε μέχρι να λιώσουν και να απορροφηθούν απο την σώς.

Το χρώμα της βινεγκρέτ βγαίνει σχεδόν σοκολατί και έχει έντονη την αίσθηση της ζάχαρης. Μην σας ανησυχήσει αυτό γιατί στην σαλάτα αραιώνει και η σπιρτάδα της ρόκας την ισσοροπεί.

Δεν χρειάζεται να βάλετε πολύ ντρέσινγκ στη σαλάτα.

Οση σας περισσέψει φυλάξτε την στο ψυγείο. Να έχετε υπόψιν πως το συγκεκριμένο ντρέσινγκ έχει την τάση να πήζει εξαιτίας των ελαίων του καρυδιού.

Μπορείτε να την αραιώσετε με λίγο παγωμένο νερό

l

Μαρινάδα για κρέας

tsiknopempti_08_600_01_71780_953353Τσικνοπέμπτη σήμερα και ολοι μας η θα βγούμε έξω η θα το τσικνήσουμε στα σπίτια μας.

Οσοι λοιπόν σκοπεύουν να ψήσουνε στα σπίτια τους καλό θα είναι να μαρινάρουν τα κρεατικά μέχρι να έρθει η στιγμή να τα μαγειρέψουν.

Μια μαρινάδα που χρησιμοποιώ στα κρέατα και στα πουλερικά γίνεται με φρέσκες ντομάτες.

Η ντομάτα περιέχει πολλά οξέα. Αυτός είναι και ο λόγος που αν πέσει σε κόψιμο μας τσούζει έντονα.

Τα οξέα της όμως έχουν την ιδιότητα να μαλακώνουν τα κρεατικά μας, είτε είναι μοσχάρι, η χοιρινό,αρνί η κοτόπουλο

τρίψτε μερικές ώριμες ντομάτες και ρίξτε μέσα λίγο ψιλοκομμένο κρεμμύδι ξερό, λίγη τριμένη πράσινη πιπεριά, λίγη ζάχαρη,μπόλικο αλατοπίπερο, λίγη ρίγανη και θυμάρι και μερικά δόντια χοντροκομμένο σκόρδο. Προσθέστε και λίγο ηλιέλαιο και βυθίστε τα κρέατα που πρόκειται να ψήσετε μέσα στο μίγμα της ντομάτας και αφού κλείσετε με μεμβράνη, αφήστε τα στο ψυγείο μέχρι να έρθει η ώρα να ψηθούν.

Είτε πρόκειται να τα ψήσετε σε σχάρα, είτε σε φούρνο, τα κρέατα θα γίνουν τρυφερά και πολύ αρωματικά. Οσο για την μαρινάδα που απέμεινε,αν πρόκειται να μαγειρέψετε τις επόμενες μέρες κρέας , κρατήστε την και χρησιμοποιήστε την πάλι.

Επειδή τα ψημένα κρέατα έχουν την τάση να χάνουν την υγρασία τους μετά το ψήσιμο , μια καλή ιδέα είναι να κρατήσετε λίγη απο την μαρινάδα ντομάτας και να βάζετε εκεί τα ψημένα κρεατικά ωστε αν παραμείνουν ζουμερά.

Μην αλατίσετε τα κρέατα πρίν το ψήσιμο γιατί το αλάτι τα αφυδατώνει και τα σκληραίνει. Προσθέστε όμως στην μαρινάδα αλάτι τόσο ώστε να γίνει αλμυρή και οταν βάλετε εκει τα ψημένα κρεατικά, θα τραβήξουν το αλάτι που τους λείπει .

Αντε και καλό μας τσίκνησμα..

Ντρέσινγκ μουστάρδας μελιού για σαλάτες

6880445218_5209204ed3_zΗ βινεγκρέτ μουστάρδας είναι μια σως πολύ δημοφιλής.Εύκολη στην παρασκευή της και με μεγάλη διάρκεια ζωής, μπορείτε να την ετοιμάσετε και να την διατηρήσετε στο ψυγείο  σας για περισσότερο απο 1 μήνα μια και τα υλικά που περιέχει δεν αλλιώνονται.

Ταιριάζει σε σαλάτες με πράσινα φύλλα, οπως η δημοφιλής πανδαισία πράσινων σαλατικών, την οποία μπορείτε να εμπλουτίσετε με καβουρντισμένους ξηρούς καρπούς, σταφίδες και ροκανίδια απο παρμεζάνα.

Μια εναλλακτική λύση είναι η γνωστή σε όλους μας σαλάτα με λάχανο και καρότο την οποία μπορείτε να εμπολουτίσετε με πράσινο μήλο καρύδια και σταφίδες

Μη σας προβληματίζει η ποσότητα της αφου δεν χαλάει

θα χρειαστούμε

100 γραμμάρια μέλι

50 γραμμάρια ζάχαρη

100 γραμμάρια ξύδι απλό

200 γραμμάρια μουστάρδα mild

300 γραμμάρια ηλιέλαιο

100 γραμμάρια ελαιόλαδο

αλάτι και πιπέρι

μερικά παγάκια 5-6

Aραιώνουμε το μέλι και την ζάχαρη με το ξύδι. Προσθέτουμε την μουστάρδα και ανακατεύουμε να γίνει ενας πολτός.

Ανακατεύοντας με σύρμα ρίχνουμε με χαμηλή ροή το λάδι  και θα δούμε πως σταδιακά δημιουργείται μια πυκνή σώς.Προσοχή χρειάζεται να πέφτει το λάδι με τέτοιο ρυθμό ωστε να απορροφάται απο το μίγμα και να μη μένει στα τοιχώματα γιατί υπάρχει κίνδυνος να κόψει  η βινεγκρέτ.

Οταν πάρει ολο το λάδι ρίχνουμε τα παγάκια στο μίγμα και ανακατεύουμε μέχρι να λίωσουν και να απορροφηθεί το νερό τους απο την σώς.

Με αυτό τον τρόπο βοηθάμε την σάλτσα να δέσει και να γίνει κρεμώδης και ταυτόχρονα την αραιώνουμε χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να νερουλιάσει

Διατηρήστε την στο ψυγείο μέχρι να την χρησιμοποιείσετε και αν δείτε πως χωρίζει το ξύδι απο το λάδι απλά κουνήστε το δοχείο δυνατά και θα ξαναγινει οπως και πρίν

Σιρόπι σοκολάτας για Παγωτά που δεν παγώνει

Screen shot 2013-03-07 at 2.53.25 AMΜια εύκολη και οικονομική σως για παγωτά και οχι μόνο.

βάλτε την σε κρέπες μαζί με σαντιγύ και μπανάνες, περιχύστε τα παγωτά σας, διακοσμήστε τα πιάτα με τα επιδόρπια σας.

Δεν θα εκτεθείτε ποτέ μια και είναι πάρα πολύ νόστιμη

θα χρειαστούν

3 κουταλιές σούπας κακάο

1 1/2 κουταλιά γλυκού κόρν φλάουρ

1 1/2 κουταλιές σούπας ζάχαρη

3 κουταλιές σούπας άπαχο γάλα

1/2 κουταλιά σούπας ηλιέλαιο

1 βανίλια

Απλά ανακατεύουμε ολα τα στέρεα υλικά μαζί .

Μετά προσθέτουμε ολα τα υγρά εκτός απο το λάδι και ανακατεύουμε καλά να διαλυθούν στο κρύο υγρό και μετα βάζουμε στην φωτιά και ανακατεύουμε μέχρι να αρχίσει να βράζει το μίγμα.

Αφήνουμε να σιγοβράσει για 3 λεπτά και προσθέτουμε το λάδι.

Αφήνουμε να βράσει ακόμα 1 λεπτό και αδειάζουμε σε καθαρό και στεγνό μπώλ.

Η σάλτσα θα σας φαίνεται νερουλή μόλις την κατεβάσετε αλλά οσο θα κρυώνει θα πήζει και οταν κρυώσει τελείως θα είναι ρευστή.

Επειδή ολες οι παρασκευές που περιέχουν άμυλο έχουν την τάση να δημιουργούν κρούστα μόλις σταματήσει ο βρασμός ( πετσιάζουν ) κολλάμε ενα κομμάτι μεμβράνη στην επιφάνεια τους για να μην έρχονται σε επαφή με τον κρύο αέρα.

Οταν κρυώσουν τελείως απλά αφαιρούμε την μεμβράνη και η σάλτσα μας είναι λεία , χωρίς πέτσα.

Διατηρήστε την στο ψυγείο για τουλάχιστον 1 εβδομάδα

Post Navigation

%d bloggers like this: